{"id":624,"date":"2024-05-25T06:02:15","date_gmt":"2024-05-25T04:02:15","guid":{"rendered":"https:\/\/toncaraim.com\/?p=624"},"modified":"2025-12-15T16:40:32","modified_gmt":"2025-12-15T15:40:32","slug":"recenzja-tomiku-niewiedzmy-dawid-dolba","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/toncaraim.com\/?p=624","title":{"rendered":"RECENZJE"},"content":{"rendered":"

Dawid Do\u0142ba<\/a><\/strong> – pisarz, z zami\u0142owania dramatopisarz, autor s\u0142uchowisk, opowiada\u0144, wierszy.<\/span> Autor literatury dla m\u0142odzie\u017cy, utwor\u00f3w fantasy, science fiction<\/i> z pogranicza cierpkiego humoru i horroru. Przedstawiciel literackiej m\u0142odej generacji <\/em>lubi\u0105cy… pisa\u0107 recenzje. <\/i><\/span><\/p>\n

RECENZJA Dawid Do\u0142ba<\/span><\/p>\n

Niewied\u017amy – Miara Cnot – Tonca Raim<\/strong>\u00a0<\/em>wg Dawida Do\u0142by. \u00a0<\/em><\/span><\/p>\n

Ka\u017cdy tomik – ba! – ka\u017cdy wiersz, jest wyj\u0105tkowy. Literackie dzie\u0142a przychodz\u0105 na \u015bwiat, odciskaj\u0105c pi\u0119tno na swoich autorach. Czasem mniejsze, czasem wi\u0119ksze. Niekiedy przyjemne, innym razem okupione walk\u0105 z lenistwem, pustk\u0105, czy demonami przesz\u0142o\u015bci, pogrzebanymi w odm\u0119tach umys\u0142u.\u00a0 <\/span>Jest oczywiste, \u017ce nie spos\u00f3b zmierzy\u0107 „wyj\u0105tkowo\u015bci” poszczeg\u00f3lnych dzie\u0142. Ja te\u017c nie zamierzam! W zamian ch\u0119tnie podziel\u0119 si\u0119 czym\u015b innym.\u00a0 <\/span>Opowiem, na czym polega wyj\u0105tkowo\u015b\u0107 wyj\u0105tkowo\u015bci tomiku Ewy Jakubowskiej.<\/span><\/p>\n

\u00a0K<\/span>ilka s\u0142\u00f3w o samej autorce.\u00a0<\/span><\/span><\/p>\n

Ewa Jakubowska opisa\u0142a siebie na ostatnich kartkach tomiku, niemniej na\u00a0 <\/span>potrzeby recenzji pragn\u0119 podkre\u015bli\u0107, \u017ce autorka na co dzie\u0144 zajmuje si\u0119 muzyk\u0105, od zawsze podkochuj\u0105c\u0105 si\u0119 w matematyce. Twardo st\u0105paj\u0105ca po ziemi, kr\u00f3lowa nauk, pozornie zarezerwowana dla umys\u0142\u00f3w \u015bcis\u0142ych, ch\u0119tnie wdaje si\u0119 w nami\u0119tne romanse z artystycznymi duszami. Z kolei sztywne, matematyczne zasady stanowi\u0105 idealn\u0105 matryc\u0119 w chwilach nieuzasadnionego, tw\u00f3rczego chaosu. Tylko, jaki to ma zwi\u0105zek z tomikiem, kt\u00f3ry w podtytule \u00a0Miara Cnot \u00a0jako Tonca Raim stara si\u0119 mierzy\u0107 cnoty?<\/span><\/p>\n

Ewa Jakubowska vel Tonca Raim dysponuje umys\u0142em zdolnym do grzebania w palindromach, kalamburach i podmiotowo\u015bci liczb pierwszych. [1]<\/span><\/span><\/p>\n

Ten sam umys\u0142 potrafi wy\u0142owi\u0107 logiczne wnioski z odm\u0119t\u00f3w wzburzonego pr\u0105dami zmian, kulturowo\u2013spo\u0142ecznego morza. [2]<\/span><\/span><\/p>\n

Ten sam umys\u0142 jednocze\u015bnie z \u0142atwo\u015bci\u0105 zatraca si\u0119 w oczywistych aspektach dnia codziennego, z rozkosz\u0105 li\u017c\u0105c przyprawion\u0105 kobiecymi pierwiastkami rzeczywisto\u015b\u0107. [3]<\/span><\/span><\/p>\n

Autorka, jako jednostka o szerokiej wra\u017cliwo\u015bci, obserwuje romans muzyki i matematyki. Nie wystarcza jej finalny efekt. Spogl\u0105da przez dziurk\u0119 od klucza, szukaj\u0105c intymnych szczeg\u00f3\u0142\u00f3w, stoj\u0105cych u podstaw aktu tworzenia. Sam proces redefinicji, uk\u0142adania s\u0142\u00f3w my\u015bli w „Niewied\u017amach”, zaczyna si\u0119 na poziomie literek.<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span>Poetka wchodzi w dyskusj\u0119 nie tylko z Bogiem, religi\u0105, lud\u017ami czy uczuciami, ale r\u00f3wnie\u017c z pojedynczymi s\u0142owami. Nie godz\u0105c si\u0119 na przypisany wyd\u017awi\u0119k s\u0142\u00f3w, przepisuje s\u0142owa, zmieniaj\u0105c wyd\u017awi\u0119k. Osobi\u015bcie w tych niekiedy humorystycznych literackich rebusach, dostrzeg\u0142em potrzeb\u0119 kontroli, a mo\u017ce brak zaufania? Kobiet\u0119, kt\u00f3ra nie ufa s\u0142owom na s\u0142owo. Zamiast tego sama sprawdza, ile jest prawdy w sprawdzonych wcze\u015bniej prawdach,<\/span><\/p>\n

Co jeszcze znalaz\u0142em? Troch\u0119 u\u015bmiechu, szczypt\u0119 \u017calu, odrobink\u0119 smutku, ale te\u017c kapk\u0119 nadziei.<\/span><\/p>\n

Ewa Jakubowska na tematycznym stole zaserwowa\u0142a r\u00f3\u017cne potrawy, dbaj\u0105c o w\u0142a\u015bciwe proporcje. W tomiku znajdziemy lekkie przystawki, fiku\u015bne desery, ale r\u00f3wnie\u017c ci\u0119\u017ckie dania, trawi\u0105ce si\u0119 jeszcze d\u0142ugo po odej\u015bciu od sto\u0142u… i dobrze! O dobrej poezji szybko si\u0119 nie zapomina.\u00a0<\/span><\/span><\/p>\n

Na koniec zostawiam kilka s\u0142\u00f3w – wytrych\u00f3w. Czemu nie s\u0142\u00f3w – kluczy, zapytacie? I c\u00f3\u017c takiego przyjdzie Wam otworzy\u0107? \u015apiesz\u0119 z wyja\u015bnieniami. W trakcie podr\u00f3\u017cy przez tomik, wsp\u00f3lnie z autork\u0105 zatrzymacie si\u0119 pod r\u00f3\u017cnymi drzwiami o wielu tabliczkach. Obszerne tematycznie „Niewied\u017amy” zapewni\u0105 zar\u00f3wno powa\u017cne, z\u0142owrogie drzwi, jak i te mniejsze o przyja\u017aniejszej aparycji. D\u017awi\u0119ki dobiegaj\u0105ce zza wszystkich wr\u00f3t zd\u0105\u017cy\u0142y wcze\u015bniej zainteresowa\u0107 czu\u0142e ucho poetki. Zd\u0105\u017cy\u0142y te\u017c sta\u0107 si\u0119 przyczyn\u0105 sporu mi\u0119dzy rozumem a sercem, by wreszcie, przy pomocy pi\u00f3ra, zawita\u0107 na \u015bwiecie jako osobisty, sparadygmatyzowany stworek. Owo \u017cyj\u0105tko, w przeciwie\u0144stwie do wielu podobnych mu istot, zamiast przechwala\u0107 si\u0119 poka\u017anym p\u0119kiem kluczy, zamiast udawa\u0107 wszechmocnego klucznika, koncertuje, nuc\u0105c melodie zza zamkni\u0119tych drzwi. Je\u015bli mamy ochot\u0119 na wi\u0119cej, je\u015bli chcemy przekroczy\u0107 pr\u00f3g, nie stoi nam na drodze, ani nie narzuca, kiedy i jak mamy wej\u015b\u0107. Pomaga nam, wprowadzaj\u0105c w odpowiedni nastr\u00f3j, ale sami musimy rozpracowa\u0107 zamek\u2026<\/span><\/p>\n

Oto przyk\u0142adowe cytaty z wierszy, kt\u00f3re zach\u0119ci\u0142y mnie do zajrzenia g\u0142\u0119biej:\u00a0<\/span><\/span><\/p>\n

\u201e w Guinnesa ksi\u0119dze b\u0142azenad\u0105 margines\u00f3w\u201d (Idea zaczyna)<\/span>
\n\u201ePoet\u0105 mo\u017cna bywa\u0107, nie pisz\u0105c ani litery\u201d (Poeta si\u00f3dmy)<\/span><\/p>\n

\u201eNajjedyniej zjednane w kochaniu na wy\u0142\u0105czno\u015b\u0107\u201d<\/span><\/p>\n

\u201eMy\u015bl \u015bwita \/o \u015bwicie \u015bciele \u015bwi\u0119to\u015b\u0107 prze\u015bnion\u0105 w mroku\u201d (Tetrachord porannych tercyn)<\/span>
\n\u201eNie da si\u0119 nie t\u0119skni\u0107 bez ram dla przera\u017conych uroje\u0144\u00a0<\/span><\/span><\/p>\n

Pozornego spokoju na si\u0142\u0119 nie oswoisz\u201d (Nie t\u0119skni\u0107)<\/span><\/p>\n

20240216<\/strong><\/span><\/p>\n

#zuzia,#dawiddo\u0142ba,#empikselfpublishing,#niewiedzmy, #dawiddolba, #toncaraim,<\/span><\/p>\n

______________\u00a0<\/span> ______________ ______________<\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Recenzja tomiku ToncaRaim „Niewied\u017amy” – Dawid Do\u0142ba<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":false,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":""},"categories":[97,1,41],"tags":[48,49,103,104,100,50,102,99,51,101,47],"class_list":["post-624","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-00-0-blog","category-01-0-niewiedzmy","category-02-0-poezja","tag-dawiddolba","tag-empikselfpublishing","tag-kalambury","tag-liczby-pierwsze","tag-miara-w-poezji","tag-niewiedzmy","tag-palindromy","tag-recenzja","tag-toncaraim","tag-wyjatkowosc","tag-zuziadawiddolba"],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/toncaraim.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/624","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/toncaraim.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/toncaraim.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/toncaraim.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/toncaraim.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=624"}],"version-history":[{"count":11,"href":"https:\/\/toncaraim.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/624\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":789,"href":"https:\/\/toncaraim.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/624\/revisions\/789"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/toncaraim.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=624"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/toncaraim.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=624"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/toncaraim.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=624"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}